Αδελφές Papin
Περιγραφή

Αδελφές Papin

2 Φεβρουαρίου 1933, ημέρα Πέμπτη

ώρα 16:43 οι αδελφές Papin, δύο άριστες υπηρέτριες, είναι μόνες στην οικία των Lancelin

ώρα 18:26 πέφτει το ρεύμα στην οικία

ώρα 19:02 ακούγεται κλειδί στην εξώπορτα

ώρα μεταξύ 19:03 με 23:58 ……………………..

3 Φεβρουαρίου 1933, ημέρα Παρασκευή

Οι αδελφές Papin γίνονται πρωτοσέλιδο στα έντυπα του Παρισιού.

Η αληθινή ιστορία πάνω στην οποία ο Ζαν Ζενέ βάσισε τις «Δούλες» του.

Διάρκεια 70΄

Από 1 Νοεμβρίου και κάθε Πέμπτη στις 19:00

Αγγέλων Βήμα, Σατωβριάνδου 36 (Σταθμός Μετρό Ομόνοια )

Εισιτήρια: 10 ευρώ κανονικό και 7 ευρώ μειωμένο (ατέλειες, ανέργων, φοιτητικό)

τηλ. κρατήσεων 210 5242211

διαβάστε περισσότερα
Συντελεστές

Κείμενο – σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη

Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Μουσική: Σίσσυ Βλαχογιάννη

Σύλληψη teaser: Μάνος Παπαδάς

Teaser - φωτογραφίες: Ναταλία Β.

Σκηνικά : Νικόλαος Μαρμαροτούρης – Ανδρονίκη Αβδελιώτη

Κοστούμια: Ανδρονίκη Αβδελιώτη – Μαίρη Άσπρου

Παίζουν: Μαίρη Άσπρου, Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Γιώργος Ανδράκης

Ακούγονται οι ηθοποιοί: Βαγγέλης Παπαδάκης, Μάνος Παπαδάς

Κριτικές

Οι «Αδερφές Papin» είναι οι νέες «Δούλες» της Αβδελιώτη

Η θεατρική αφήγηση της ιστορίας των Papin ξεκινά με τις δύο γυναίκες να βρίσκονται ανέκφραστες στο κέντρο της ελαφρώς φωτισμένης σκηνής, ενώ από τα ηχεία του θεάτρου ακουγόταν μια βραχεία παρουσίαση των δύο γυναικών (όνομα, ηλικία, καταγωγή) και του εργασιακού τους status ως οικειακών βοηθών (τρόποι καλής συμπεριφοράς, καθημερινό πρόγραμμα εργασιών, ωράριο εργασίας). Η εισαγωγή, αν και ολιγόλεπτη, δημιούργησε με γλαφυρότητα την γενική εικόνα της ζωής των αδελφών ως υπηρέτριες. Θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος πως, ίσως και να προϊδέασε το κοινό για το ποιες θα μπορούσαν να είναι και οι αιτίες που τις οδήγησαν στο φονικό των αφεντικών τους, δίνοντας εκτός των άλλων και μια ταξική ερμηνεία στο έγκλημα.

 Ερμηνευτικά, και οι δύο ηθοποιοί υποστήριξαν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των ηρωίδων τους, με την Μαίρη Άσπρου να είναι κατά την μεγαλύτερη διάρκεια της παράστασης ψυχρή και ψύχραιμη στην αφήγησή της, ενώ η Ανδρονίκη Αβδελιώτη με μια πιο συναισθηματικά φορτισμένη ερμηνεία τόνισε την εξάρτηση της ηρωίδας της από εκείνη της κα. Άσπρου.

Η Ανδρονίκη Αβδελιώτη δεν περιορίστηκε στον ρόλο της επί της σκηνής, αλλά υπέγραψε εκτός από το κείμενο και την σκηνοθεσία της παράστασης, η οποία επικεντρώθηκε μαζί με το λιτό σκηνικό που θύμιζε σκοτεινό γραφείο ανακρίσεως, να βοηθήσει την αφήγηση των δύο γυναικών.

Οι «Αδερφές Papin» υπήρξε μια παράσταση που θέλησε, πρωτίστως, να εξερευνήσει την ψυχοσύνθεση των δύο αδερφών, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα από τις εμπειρίες των πρώτων χρόνων της ζωής τους και των συνθηκών εργασίας τους, και δευτερευόντως τις καθ' αυτές συνθήκες του εγκλήματός τους. Επιδιώκοντας, λοιπόν, να σκιαγραφήσει το ποιόν των δύο χαρακτήρων το κείμενο της Ανδρονίκης Αβδελιώτη έδωσε έμφαση στο οικογενειακό και ψυχολογικό τους υπόβαθρο. Κατ' εμέ, ήταν άκρως επιτυχημένη η επιλογή να στηθεί η παράσταση γύρω από την αφήγηση των γεγονότων από τα δύο κεντρικά πρόσωπα της υπόθεσης. Διότι, κατ΄αυτό τον τρόπο, οι θεατές είδαν την ιστορία από την οπτική των καθ' ομολογίαν «κακών» της, οι οποίοι στάθηκαν μπροστά τους αποσκοπώντας να εξιστορήσουν τα γεγονότα και όχι να αθωώσουν τον εαυτό τους ή να δικαιολογήσουν τις βάναυσες πράξεις τους.

Γράφει η Κατερίνα Αδαμοπούλου (mixgrill.gr)

Το κείμενο, γεμάτο χιούμορ σε ορισμένα σημεία, μα με τραγικότητα σε άλλα και με ενδιαφέρουσες ατάκες, τραβούσε άμεσα την προσοχή και η σκηνοθεσία, έξυπνα δοσμένη, δεν άφηνε κανένα κενό ή στιγμή χαλάρωσης για τον απλούστατο λόγο ότι στην κυριολεξία, όλο το κοινό κρεμόταν από το στόμα των ηθοποιών. Η ιδέα της ηχογραφημένης φωνής αρχικά και των ερωτήσεων-απαντήσεων ανάμεσα σε μια αόρατη φωνή και στις ηθοποιούς, ήταν κάτι παραπάνω από ευφυής. Το όλο έργο, αν και μινιμαλιστικά δοσμένο, ήταν πλούσιο σε ερμηνευτική ισχύ, σε σκηνική παρουσία και σε ομαδικό δυναμικό. Πραγματικά ιδιαίτερο και πανέμορφο ως αποτέλεσμα.

H ιδέα του γκρίζου τοίχου που έκανε ένα παιχνίδι με τις σκιές, πρόσθεσε μια ακόμα πιο καλλιτεχνική νότα στο έργο, όπως επίσης η προσθήκη του χαρακτήρα του ανακριτή έδωσε μια νέα δυναμική και τοποθέτηση στο νέο αυτό κείμενο.

Η Ανδρονίκη Αβδελιώτη είναι ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο άτομο, μια και ως ηθοποιός στον ρόλο της Λέα Παπέν έδωσε για άλλη μια φορά τον καλύτερό της εαυτό. Αν και ο ρόλος της ως μικρότερη και αδύναμη αδερφή, θα μπορούσε να είναι πιο υποτονικός, παρόλ’ αυτά με το τρομερό εκτόπισμα που έχει, επιβλήθηκε ως παρουσία στον ίδιο βαθμό με την αδελφή της σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.

Η μεγαλύτερη αδερφή, η Κριστίν Παπέν είναι στο έργο μας η Μαίρη Άσπρου. Θεωρώ ότι κατέχει όλο το πακέτο για την απόδοση του συγκεκριμένου ρόλου. Μια παρουσία και φωνή που ξεχωρίζουν άμεσα, ένας τρόπος απόδοσης του ρόλου που ξαφνιάζει με την ατσάλινη σκληράδα, τον ανάλγητο χαρακτήρα και την έλλειψη μετάνοιας ή έστω μιας στιγμής αδυναμίας μπροστά σε όλο αυτό που προκάλεσε. Έντονη, άμεση, ωμή και απίστευτα ταλαντούχα, μια ηθοποιός που τραβά αμέσως την προσοχή και έχει απεριόριστες ερμηνευτικές δυνατότητες. Υπέροχο ντουέτο στη σκηνή, τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο.

Ο Γιώργος Ανδράκης παίζει τον ρόλο του ανακριτή. Η ιδέα προσθήκης ενός τρίτου προσώπου ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη. Έδωσε μια άλλη πνοή στο έργο και το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον, μια και ο χαρακτήρας του αστυνομικού αποτελεί ένα εντελώς νέο στοιχείο στην όλη υπόθεση. O ηθοποιός μας, ενσαρκώνοντας μια σκοτεινή σχετικά προσωπικότητα, σχεδόν θυμίζει τα αστυνομικά φιλμ νουάρ μιας πιο παλιάς εποχής, πράγμα το οποίο νομίζω οτι ήταν και το ζητούμενο. Μια ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα παρουσία, μια πολύ καλή ερμηνεία, η οποία έδωσε στην πλοκή μεγάλη πρωτοτυπία.

Η μουσική της Σίσσυ Βλαχογιάννη, επιβλητική μα ταυτόχρονα μινιμαλιστική με έναν τόνο ρομαντικής μελαγχολίας, ξεχώρισε για άλλη μια φορά, πλήρως εντεταγμένη στην ψυχολογία και στο πνεύμα του έργου.

Αμφότερα, σκηνικά και κοστούμια, αναδείκνυαν τέλεια το πνεύμα της εποχής του τριάντα, έχοντας όμως ως νεωτεριστική προσθήκη τον γκρίζο τοίχο πάνω στον οποίο έπαιζαν οι σκιές, σαν να ήταν μια άλλη παράσταση μέσα στην ήδη υπάρχουσα.

Απλά στη σύλληψη, αλλά άριστα επιμελημένα, για άλλη μια φορά αποδεικνύουν το ταλέντο και την άρτια δημιουργικότητα της σκηνοθέτιδας μας και των συνεργατών της.

Oι φωνές των ηθοποιών Βαγγέλη Παπαδάκη και Μάνου Παπαδά στην αρχή του έργου, αποτελούν κάτι ξεχωριστό ως ιδέα και με τη συμβολή τους μας εισάγουν με τον σωστό τρόπο στην υπόθεση της παράστασης.

Γράφει η Αγγελικη Μπάτσου (kallitexnes.gr)
Παραγωγή

CASUS BELLI

Διεύθυνση
ΑΙΓΕΩΣ 2-4
Πόλη
ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ
T.K.
16344
Τηλέφωνο
-
Email
andronikiavdelioti2020@yahoo.gr
ΔΟΥ
ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΑΦΜ
997547090
Εκδηλώσεις
  • Αδελφές Papin - Αγγέλων Βήμα
Online booking requires cookies.
Please click here to continue.